มารยาททางทหาร
โดย พ.อ.พิสิษฐ ธีระเดชะชาติ/รอง ผอ.กงป.สวพ.กห.
คำนำ
ในสังคมโดยทั่วไปจะมีธรรมเนียมและประเพณีไว้เป็นกรอบ เพื่อใช้กำหนดเป็นแนวทางให้ผู้คนที่อยู่ในสังคมนั้น ๆ ได้ยึดถือสำหรับอยู่ร่วมกัน อย่างมีความสุขและมีระเบียบเรียบร้อย
ในสังคมทหารก็เช่นเดียวกันจะแตกต่างก็เพียงเป็นสังคมที่มีขนาดใหญ่ มีกำลังพลจำนวนมาก และส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ถืออาวุธ อีกทั้งประชาชนโดยทั่วไปก็มองเห็นว่าทหารทุกคนในองค์กรทหาร เป็นผู้ที่มีระเบียบ มีวินัยที่พร้อมเพรียงและเหมือนกันเป็นแบบอย่างอันเดียวกัน สามารถเป็นที่พึงพิงพร้อมเข้าปกป้องคุ้มครองรักษาเอกราช และอธิปไตยของชาติได้
ธรรมเนียมและประเพณีในส่วนของทหาร จึงต้องมีลักษณะเฉพาะเป็นของตนเองสิ่งนั้นก็คือ “วินัย”คำว่าวินัยของทหาร ก็คือ การที่ทหารจะต้องประพฤติปฏิบัติตามแบบธรรมเนียมและมารยาทของทหารนั้นเอง ซึ่งหากไม่มีการกำหนดเป็นกฎหมาย ระเบียบ กติกา มารยาท วินัย และความประพฤติขึ้นเป็นการเฉพาะแล้ว ก็ย่อมจะทำให้เสื่อมเกียรติ เสียศักดิ์ศรีของเครื่องแบบ และความหวังของประชาชน
ฉะนั้นจึงเป็นหน้าที่ของผู้บังคับบัญชาในทุกระดับชั้นที่จะต้องกวดขันดูแลผู้ใต้บังคับบัญชาตามลำดับชั้นลงไป ให้ปฏิบัติตนให้อยู่ในวินัยและมารยาทของทหารอย่างเคร่งครัด โดยไม่แยกแหล่งกำเนิด หรือจากแหล่งศึกษาอันใด ที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือที่จิตสำนึกหรือความตระหนักที่ตัวบุคคลที่เรียกตนเองว่าทหารในอันที่จะปฏิบัติตนผล ก็จะปรากฏแก่ตนเอง และขณะเดียวกันก็จะสะท้อนถึงองค์กรทหารในภาพรวม และหน่วยงานตนอย่างหลีกเลี่ยงมิได้
หนังสือคู่มือเล่มนี้ ได้รวบรวมข้อมูลจากประสบการณ์ที่เคยเป็นครูทหารทำการสอน และฝึกอบรมวินัยและมารยาทของทหารในหลายระดับ จากบันทึกและสะสมข้อบกพร่องที่ผู้บังคับบัญชาหลายท่านกรุณาให้ข้อมูลไว้ สมควรนำมาใช้เป็นมารยาทโดยเทียบกับหลักเกณฑ์ตามแบบธรรมเนียมและประเพณีของทหาร นำมารวบรวมไว้สามารถเพื่อใช้เตือนตน และช่วยให้ผู้อ่านได้ใช้สำรวจตนเองเพื่อมิให้ประพฤติไปในทางที่ไม่สมควร ก่อให้เกิดการเสื่อมเกียรติบุคคลในเครื่องแบบในภาพรวม
อนึงผู้อ่านจะได้ประโยชน์อย่างสูงสุดจากหนังสือฉบับนี่ก็ต่อเมื่อได้สละเวลาเปิดอ่าน และรับเอาคำแนะนำไปปฏิบัติพร้อมกับคอยตักเตือนผู้ใต้บังคับบัญชาของตนอยู่อย่างสม่ำเสมอ
ท้ายสุดนี้ขอบคุณบรรพบุรุษทหารทุกคนในอดีตที่ได้สร้างธรรมเนียม และประเพณีของทหารให้พวกเราได้ยึดถือเป็นแนวทาง และขอขอบคุณผู้บังคับบัญชา และผู้ที่ให้ข้อมูลทุกท่านที่ได้เสียสละนำประสบการณ์ที่บกพร่องมาเป็นวิทยาทาน ขอให้ผู้อ่านประสบแต่ความสำเร็จในชีวิตราชการ และส่วนตัวยิ่ง ๆ ขึ้นไป